خدایا ! خیلی دوستت دارم ...

خدای من ! ... من منتظرم ! ...
نویسنده : سمیه - ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٥ مهر ،۱۳۸٦
 

به نام تو ! ...

تو ! ... اي تنها مهربانم .

تو اي خداي عشق ... خداي مهر ... خداي رحمت و بخشندگي !

...............

.......

...

 

مكث !

           . . .

 

كلاس تمام شد  ... از آموزشگاه بيرون مي آيم ...

خيلي خسته ام ... اما با همه خستگي ام مسير زيادي را پياده مي روم ... قدم هايم را تند بر مي دارم ...

از دور ... صدايي را مي شنوم ! ... اما روشن و واضح نيست ...نزديك كه مي آيم  ... صدا ... روشن مي شود ...

و واضح .......

مولا جانم ... مولا جان ...

همه جا نوراني است و پر از سرور ... ! امشب چقدر زيباست ... !

قدم هايم را آرام بر مي دارم ... تا بهتر بشنوم ..! و بهتر غرق لذت شوم .. ! .. و بهتر اوج بگيرم !

خستگي را در تنم حس نمي كنم ... خستگي را در جانم هم حس نمي كنم ...

امشب ميلاد است ... ! ... ميلاد آن امام بزگوار ... امام حسن مجتبي ست ...

خداي مهربان من !

تو را به شب ميلاد اين امام بزرگوار قسمت مي دهم كه دريابي حال مرا .

درياب مرا اي ناب تر از هر ناب .

من ! ... بي صبرانه منتظر آن مهر بي حدو نهايت تو هستم اي مهربان ... اي بي كران .

من !.........

     من ! .........

                    منتظرم !

خدايا ! ...

         من ! ... منتظرم !

خداي من !

            تنها تويي بهترين پاسخ دهنده براي انتظارم !

خداي من !

           تو شدت ايمان و يقين مرا مي داني اي قادر متعال ! پس درياب مرا .....