خدایا ! خیلی دوستت دارم ...

تسبيحی از تکامل و توحيد ...
نویسنده : سمیه - ساعت ٥:٢٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ بهمن ،۱۳۸۳
 

سجاده ام

اين کهکشان زمينی را !

شبانه می گشايم

و در ميان آن

مهر نامت را

که نورانی ترين ستاره ی من است !

در موج اشک

بوسه می زنم !

شبهای من

کهکشان و دريا را

بی فاصله

و نور آب را

بهم گره می کند

شبهای من به دستم

تسبيحی از : غبار و برگ و پرنده می سپرد

تسبيحی از تکامل و توحيد .