خدایا ! خیلی دوستت دارم ...

به ياد دکتر علی شريعتی
نویسنده : سمیه - ساعت ۱۱:٢٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۸ خرداد ،۱۳۸٥
 

 

به نام حضرت دوست که هر چه دارم از مهر اوست !

 

* اگر تنهاترین تنها شوم باز هم خدا هست . او جای تمامی نداشتن هاست .*

 

این جمله ای ست از بزرگمرد دکتر علی شریعتی .

 

امروز مثل تمامی روزها ...

روزم را با خواندن قطعه ای از نوشته هایش آغاز کردم ...

نوشته ای که سرشار ست از سوز و گداز ...

نوشته ای که به نا گاه تو را مبهوت می کند ... و تسلایی ژرف  به تو می بخشد .

تسلایی که همرا با دردی ست شیرین ... دردی که زاده ی بی *اویی* ست ...

براستی که *او* جای تمامی نداشتن هاست .

........................................

......................

.........

من آن مرغ آتشم که از آب و دانه می میرم ، از هوا می میرم و از نوازش می پژمرم ، از زندگی می گریزم ، بی تاب سوختنم و جز در شعله های آتش آرام نمی گیرم ، زندگی و لذت و خوشبختی ! اینها از جنس من نیستند ، زندگی ساخته ی نظم ست و عقل و خور و خواب ست و رفت و آمد ست و گفت و شنود ست و سروسامان ست و ... من با اینها بیگانه ام ، لذت ساخته ی هوس ست و خنده ست و طمع و تملک ست و ارج نهادن ست و نیاز به مائده های لذت بخش زندگی ست و من با این همه بیگانه ام و خوشبختی زاده ی شهرت ست و ثروت ست و عشق ست و شهرت فریبی بی ثمر ست و ثروت بلاهتی مجسم ست و عشق آفتابی بی طلوع ست و من با این همه بیگانه ام و آن که آشنای من چیست ؟! ... خویشاوند من کیست ؟! ...

 

یادش گرامی ...